بابالنگ درازم
دلم لک زده برای یک عاشقانه ی آرام که بنشینم روی پاهایت ...بگذاری گله کنم ،...از همه ی این کابوس هایی کهچشم تو را دور دیده اند !سرم را پنهان کنم در گودی گلویت ...و ریه ام را پر کنم از بوی تنت !
برچسب: نویسنده: حامد عباسیان تاريخ: شنبه 17 اسفند 1398 ساعت: 9:48